دست وى وجود داشته باشد مانند گرگ گرسنه به جان اهل نهاوند افتادند و به جان و مال آنان ابقا نكردند و از هرطرف سروصدا [ را ] عليه امير منظم بلند كردند . امير منظم به حضور مىشتابد امير احمدى بعد از تسلط به اوضاع خرم‌آباد چون در بين خوانين لرستان امير منظم را از تمام آنان به اصطلاح جنتلمن‌تر و آداب‌دان‌تر مىدانست و بعلاوه روابط كتبى آنها خيلى گرم و صميمانه بود 8 در فكر استفاده از وجود او افتاد كه دشمنان سرسخت خودش [ يعنى ] خوانين بيرانوند را به وسيله اين خان مقتدر بكوبد ؛ خاصه اينكه شنيده بود بين امير منظم و خوانين رقابت شديد برقرار بوده است . خود مهر على خان نيز با نويدهايى كه در طى مكاتبات و پيغامها ، مكرر از امير احمدى شنيده بود كوچكترين انتظارش از وى انتصاب به سمت پيشكارى لرستان بود ؛ زيرا هنوز هم خوانين لرستان تصور مىكردند سيستم حكومت مشروطه نيز مانند استبداد است و مثل گذشته براى اداره امور محل و رتق‌وفتق كارها فرمانده قوا ، از بين سران و رؤساى قبايل يك نفر را به عنوان پيشكار برمىگزيند و هرگاه اين شغل را به او واگذار نسازد ، حداقل دستخط حكومت سلسله را براى او صادر خواهد نمود . بنابراين خود امير منظم جهت ملاقات امير احمدى لازم بود سفرى به خرم‌آباد بكند و خيرمقدمى بگويد . لكن بيرانوندها در اين هنگام ارتباط ميان شهر خرم‌آباد و الشتر را قطع كرده و سرگردنه‌ها را گرفته بودند و احدى را قدرت تردد در اين راه نبود و امير منظم بدون زدوخورد نمىتوانست از موانع بگذرد و ناچار شد نامه‌اى به عنوان تبريك ورود به فرمانده قوا بنويسد و ضمنا از او كسب تكليف بكند كه اجازه ملاقات مىدهد يا خير . در جواب اين نامه امير احمدى وى را به خرم‌آباد نزد خود فراخواند . امير منظم با يك دنيا اميدوارى جمعى از اقوام نزديك خود را خبر كرد و از طريق الشتر به خاوه و نهاوند و بروجرد و از بروجرد تا خرم‌آباد به پشت‌گرمى پاسگاههاى انتظامى كه به دستور امير احمدى در همه طول راه بروجرد تا خرم‌آباد ساخته شده - و نظاميان در برجهاى مشيد و محكم امنيت را برقرار ساخته بودند - طى كرده و به خرم‌آباد وارد شد و لباسها را عوض كرده براى نخستين بار به ديدار سرلشكر امير احمدى فرمانده قواى غرب رفت . ملاقات اوليه اين دو در يك محيط دوستانه برگزار شد . در اين ملاقات ، هم امير منظم